ஒரு நடிகன் என்பவன் வெறும் திரையில் தோன்றி மறைபவன் அல்ல..

சினிமா

ஒரு நடிகன் என்பவன் வெறும் திரையில் தோன்றி மறைபவன் அல்ல; அவன் காலத்தின் சாட்சியாக, காவியத்தின் நாயகனாக மாற வேண்டும்.

1952-ல் ஒரு பெரும் எரிமலையாய் வெடித்த அந்த கலைப் பயணம், கடைசி வரை சரித்திரத்தின் பக்கங்களில் ரத்தமும் சதையுமாய் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. முப்பது வயதிற்குள்ளேயே அவர் நிகழ்த்திய வித்தைகள், இன்றைய தலைமுறைக்கு ஒரு பாடப்புத்தகம்.

கலை வேட்டையின் தொடக்கம்: ஆறு ஆண்டுகளில் 52 அம்புகள்!
ஆட்டம் ஆரம்பமானது 1952-ல் 'பராசக்தி' என்ற சிம்ம கர்ஜனையோடு. அப்போது அவருக்கு வயது 24. பொதுவாக ஒரு நடிகன் நிலைபெறவே பத்து ஆண்டுகளாவது ஆகும். ஆனால், நம் நடிகர் திலகம் 1958-க்குள், அதாவது வெறும் ஆறே ஆண்டுகளில் 52 படங்களில் நடித்து ஒரு அசுர சாதனை படைத்தார். இது வெறும் எண்ணிக்கை அல்ல; கலையுலகின் மீதான ஒரு பெரும் படையெடுப்பு! 'பராசக்தி'யில் தொடங்கி 'காத்தவராயன்' வரை அவர் வீசிய ஒவ்வொரு அம்புக்கும் இலக்கு தப்பியதே இல்லை.

துணிச்சலின் அடையாளம்: எதிர்த்து நின்ற பாத்திரங்கள்
ஒரு கதாநாயகன் என்றால் எப்போதும் நல்லவனாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற எழுதப்படாத விதியை உடைத்து எறிந்தவர் அவர்.

வில்லத்தனத்தில் ஒரு விஸ்வரூபம்: 25 வயதில் 'திரும்பிப்பார்' படத்தில் 'பரந்தாமன்' என்ற வில்லத்தனம் கலந்த ஆன்டி-ஹீரோ பாத்திரத்தை ஏற்றார். "உடையடா அந்த விதியை" என்று கர்ஜித்தபோது, பழைய சினிமா சம்பிரதாயங்கள் சுக்குநூறாக உடைந்தன.

மும்மொழிச் சாதனை: வெறும் 26 வயதிலேயே, அதாவது நடிக்க வந்து இரண்டே ஆண்டுகளில், 'மனோகரா' என்ற மும்மொழிப் படத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றார். ஒரு நடிகனின் மீதான தயாரிப்பாளரின் அசாத்திய நம்பிக்கைக்கு இதைவிடச் சிறந்த சான்று வேண்டுமா?.

தேசத் துரோகி வேடம்: இமேஜ் பார்க்காமல், யாரும் துணியாத 'தேசத் துரோகி' வேடத்தை ஏற்று நடித்து, நடிப்பின் ஆழத்தைக் காட்டினார்.

உருமாற்றத்தில் ஒரு உடும்புப் பிடி: ரகம் ரகமாய் நடிப்புகள்
சிவாஜி ஒரு படத்தில் பார்த்தது போல அடுத்த படத்தில் இருக்க மாட்டார். அதுதான் அவரது தனிச்சிறப்பு.

பிரித்து மேய்ந்த பாத்திரங்கள்: 'கல்யாணம் பண்ணியும் பிரம்மச்சாரி'யில் நகைச்சுவை செய்தவர், 'தூக்குத் தூக்கி'யிலும் 'எதிர்பாராதது' படத்திலும் முற்றிலும் வேறொரு பரிமாணத்தைக் காட்டினார்.

வரலாறும் சமூகமும்: 'நானே ராஜா' என்று வாள் வீசியவர், அடுத்த நொடியே 'பண்டித ராமன்' ஆக மாறிப் போவார். 'தெனாலி ராமன்' பாத்திரத்தை இன்று பார்த்தாலும் அந்தத் துள்ளலும் துடிப்பும் நம்மை வியக்க வைக்கும்.

கிராமத்து மண்ணும் நகரத்து வில்லனும்: 'ரங்கூன் ராதா'வில் கொடூர வில்லனாக மிரட்டியவர், அடுத்த படத்திலேயே 'மக்களைப் பெற்ற மகராசி'யில் மண் வாசனை வீசும் கிராமத்து மனிதனாக உருமாறினார்.

இவை அனைத்தும் அவர் 28 வயதை எட்டுவதற்குள் நடந்த மாயாஜாலங்கள்!.
முப்பது வயதில் முத்திரை பதித்த காவியங்கள்

1958-ம் ஆண்டு, அவர் 30 வயதை எட்டியபோது தமிழ் திரையுலகம் அவரிடம் சரணடைந்தது. 'உத்தமபுத்திரன்', 'பதிபக்தி', 'சம்பூர்ண ராமாயணம்', 'அன்னையின் ஆணை', 'சபாஷ் மீனா', 'காத்தவராயன்' என வரிசையாக அவர் கொடுத்த படங்கள் ஒன்றோடொன்று சம்பந்தமில்லாதவை.

சாதாரணமாகப் பார்த்தால் இது ஒரு மனிதனின் ஆறு ஆண்டு கால உழைப்பு. ஆனால், கலைக் கண்ணோடு பார்த்தால் இது ஒரு யுகத்தின் சாதனை. எளிய வழிகளில் கமர்ஷியல் வெற்றி தேடாமல், ஒவ்வொரு பாத்திரத்திலும் உயிரைப் பிழிந்து கொடுத்து, ரிஸ்க் எடுத்து நடித்ததுதான் அவரை "நடிகர் திலகம்" என்ற அரியாசனத்தில் அமர வைத்தது. முப்பது வயதிற்குள் அவர் நட்ட அந்த வெற்றிக் கொடி, இன்றும் கலையுலக வானில் கம்பீரமாகப் பறந்து கொண்டிருக்கிறது. அந்தச் சிம்மத்தின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுவதே இன்றைய கலைஞர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஆகச்சிறந்த பாடம்!

செந்தில்வேல் சிவராஜ்